MASIGNALPHA101

မခံခ်င္စိတ္ဆိုတာ....

မခံခ်င္စိတ္ဆိုတာ....
Wednesday, February 28, 2018


ေတာင္ကိုးရီးယားလူမ်ိဳးေတြဟာ ထမင္းစားရင္ ဘာလို႔ထမင္းကိုပန္းကန္လံုးေလးတစ္ လံုးစာကိုပဲထည့္စားပါသလဲ?

ဆိုင္ေတြမွာေရာင္းရင္လည္း ထမင္းတစ္ပြဲစာဟာတစ္လုပ္စာသာသာမွ်သာရွိတ့ဲ ပန္းကန္လံုးေလးတစ္လံုးစာပဲရွိပါတယ္။

ဒါဟာဘာလို႔လဲဆိုရင္ ကိုးရီးယားေတြဟာ ထမင္းကိုအရမ္းတန္ဖိုးထားလို႔ပါ။
ဒီပန္းကန္လံုးေလးထဲကထမင္းဟာ လူတစ္ေယာက္အတြက္ အကုန္မစားနိုင္စရာအေၾကာင္းမရွိပါဘူး
အရမ္းဗိုက္ဆာေနလို႔ ဒီလိုထမင္းဆယ္လံုးစားရင္လည္း သူတို႔မျငိဳျငင္ပါဘူး
သူတို႔စိုးရိမ္တာက ထမင္းကိုမကုန္ဘဲ လႊင့္ပစ္မွာကိုစိုးလို႔ပါ တ့ဲ။
ေတာင္ကိုးရီးယားနိုင္ငံသားေတြဟာ ထမင္းလႊင့္ပစ္တတ္တ့ဲလူေတြကို မ်က္ေစာင္းထိုးပါတယ္။
မ်က္ေစာင္းထိုးတယ္ဆိုတာ ကိုးရီးယားနိုင္ငံသားေတြေတာ္ရံုတန္ရံုအျပစ္မ်ိဳးကိုက်ဴးလြန္ရင္ေတာင္ မ်က္ေစာင္းမထိုးတတ္ပါဘူး
မ်က္ေစာင္းထိုးခံရတ့ဲလူဟာ အင္မတန္ေဒါသထြက္အျမင္ကတ္စရာေကာင္းတ့ဲလူပါ
ဒါ့ေၾကာင့္ ကိုးရီးယားနိုင္ငံသားေတြဟာ လူတစ္ေယာက္ေယာက္ကမ်က္ေစာင္းထိုးျပီးၾကည့္မွာကိုအလြန္အင္မတန္စိုးရိမ္ၾကပါတယ္။

ကိုးရီးယားနိုင္ငံသားေတြ ထမင္းကိုတန္ဖိုးထားရတ့ဲအေၾကာင္းအရင္းကိုေျပာပါမယ္
ကိုးရီးယားနိုင္ငံဟာ ၁၉၄၅ခုနွစ္က ဂ်ပန္လက္ေအာက္ကလြတ္လပ္ေရးရခ့ဲတာပါ
ဂ်ပန္လက္ေအာက္မွာဖိနွိပ္ခံဘ၀န႔ဲ အစာေရစာငတ္ ဆင္းဆင္းရဲရဲေနခ့ဲၾကရပါတယ္
ထမင္းအစား ေျပာင္းဆန္မ်ားကိုျပဳတ္ျပီးစားၾကရပါတယ္
ဒါ့ေၾကာင့္ ခုခ်ိန္ထိ ဂ်ပန္ဆိုရင္ စိတ္ထဲမွာ အေသမုန္းပါတယ္။
ကိုးရီးယားနိုင္ငံဟာ ၁၅ရက္ ၈လ ၁၉၄၅ခုနွစ္က ဂ်ပန္လက္ေအာက္ကလြတ္ေျမာက္ခ့ဲတာျဖစ္ျပီး
ျမန္မာနိုင္ငံထက္ ၂နွစ္ေက်ာ္ေစာျပီးလြတ္လပ္ေရးရခ့ဲတာျဖစ္ေပမယ့္
တိုင္းျပည္ဟာ လံုး၀မျငိမ္းခ်မ္းခ့ဲပါဘူး
ေတာင္န႔ဲေျမာက္သေဘာထားကြဲလြဲမႈေတြျဖစ္လာျပီး
လြတ္လပ္ေရးရျပီး၅နွစ္အၾကာ ၁၉၅၀ခုနွစ္မွာေတာ့ ေတာင္န႔ဲေျမာက္စစ္ပြဲ စတင္ပါေတာ့တယ္
၁၉၅၀ခုနွစ္ကေန ၁၉၅၃ခုနွစ္ထိ ၃နွစ္ဆက္တိုက္စစ္ေတြအျပန္အလွန္တိုက္လိုက္ၾကတာ
နဂိုကတည္းကမွ ေဆာင္းရာသီဆိုဘာအပင္မွမျဖစ္ထြန္းတ့ဲနိုင္ငံစစ္ေၾကာင့္ ဘာဆန္စပါးမွမစိုက္ပ်ိဳးရဲ
စိုက္ပ်ိဳးေျမလည္းနည္းပါးတ့ဲနိုင္ငံမွာ
လူေတြအကုန္လံုးျမက္ေျခာက္စားရေတာ့မယ့္ဘ၀ကိုေရာက္လာပါေတာ့တယ္
ဒါေတြကိုမၾကည့္ရက္ေတာ့လို႔နိုင္ငံတစ္ကာက ဆန္စပါးေတြ ေထာက္ပ့ံတာ
ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမန္မာနိုင္ငံကလည္း စပါးတင္းသိန္းေပါင္းမ်ားစြာအကူညီေပးခ့ဲပါတယ္
ဒါ့ေၾကာင့္လည္း ကိုးရီးယားနိုင္ငံရ့ဲလြတ္လပ္ေရးေန႔ေတြမွာအလံေတြစိုက္ထူရင္ ျမန္မာနိုင္ငံအလံလည္း ေက်းဇူးရွင္နိုင္ငံအျဖစ္အခုခ်ိန္ထိသတ္မွတ္ျပီးစိုက္ထူထားေလ့ရွိပါတယ္။
ဒီလို တိုင္းျပည္တစ္ခုလံုးအငတ္ဘ၀ကိုက်ေရာက္ခ့ဲဖူးေတာ့
ထမင္းတစ္လံုးတစ္မင္းတစ္လုပ္ရ့ဲတန္ဖိုးကို ကိုးရီးယားနိုင္ငံသားေတြက ပိုျပီးတန္ဖိုးသိတတ္ၾကတာပါ။
အခုေတာ့ စိုက္ပ်ိဳးေျမေတြတိုးခ်ဲ႕. အထြက္တိုးေစတ့ဲနည္းပညာေကာင္းေတြန႔ဲ နိုင္ငံျခားထိ ဆန္ေတြတင္ပို႔နိုင္ခ့ဲပါျပီ
ဒါေပမယ့္သူတို႔ေတြဟာ ထမင္းတစ္လုပ္ ဆန္တစ္ေစ့ရ့ဲတန္ဖိုးကို မေမ့ပစ္ၾကပါဘူး
အလဟသတ္မျဖစ္ေအာင္ မလႊင့္ပစ္ရေအာင္ စီမံျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။
ဒါေတြဟာအတုယူစရာပါ
ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမန္မာနိုင္ငံမွာ ဆန္စပါးေပါၾကြယ္၀ စိုက္ပ်ိဳးေျမေတြေပါမ်ား ဆန္စပါးခ်မ္းသာၾကလို႔ သိပ္ျပီးတန္ဖိုးမထားခ်င္ၾကဘူး
ထမင္းဆိုလည္း လိုတာထက္ပိုျပီးထမင္းပန္းကန္အၾကီးၾကီးထဲထည့္
စားမကုန္ရင္ အလြယ္တစ္ကူလႊင့္ပစ္ၾကတတ္တာ ကေလးကအစလူၾကီးေတြအဆံုးပါပဲ..။

ကိုးရီးယားတစ္ေယာက္ကေျပာဖူးတာကေတာ့
ဒီထမင္းပန္ကန္လံုးေသးေသးေလးေတြကိုျမင္တိုင္း ငါတို႔စိတ္ထဲမွာ မခံခ်င္စိတ္ေတြ ၾကိဳးစားခ်င္စိတ္ေတြျဖစ္ေပၚလာတယ္တ့ဲ ။

ဗဟုသုတအေနန႔ဲ ၾကားဖူးနား၀ရွိသေလာက္ တင္ျပတာပါ
ေကာင္းတ့ဲအယူအဆဆို အတုယူနိုင္ၾကပါေစ...။

Credit to Original